Decoupage

Decoupage umożliwia własnoręczne stworzenie pięknej i oryginalnej dekoracji, która wygląda jak ręcznie malowana.
Technika ta polega na efektownym zdobieniu przedmiotów (mebli, skrzynek, kasetek, tacek, doniczek, itp.) poprzez wydzieranie lub wycinanie elementów papierowych (z papierów lub serwetek) i naklejanie ich na wybraną powierzchnię: drewnianą, metalową, ceramiczną, tekturową, plastikową lub skórę albo tkaninę. Do ozdobienia przedmiotów tą techniką potrzebne są zazwyczaj farby akrylowe, płaskie miękkie pędzle, klej do serwetek, lakier pękający, lakiery. Do uzyskania najlepszego efektu czasem trzeba nałożyć nawet do 40 warstw lakieru tak, aby powierzchnia była zupełnie gładka.

Historia decoupage'u

Początki decupage’u sięgają XII wieku, kiedy to w Chinach, wieśniacy zaczęli ozdabiać różne przedmioty, wycinając z papieru ozdoby i oklejając nimi przedmioty codziennego użytku okna, latarnie, pudełka opakowania na prezenty. Techniki te prawdopodobnie przywędrowały do Chin ze wschodniej Syberii, gdzie w podobny sposób ozdabiano grobowce syberyjskich koczowników.
Z końcem XVII wieku do europy zaczęły napływać lakierowane orientalne prace z Dalekiego Wschodu. Były to głównie meble, które były tak pięknie wykonane i zdobione, że zapotrzebowanie na nie znacznie zaczęło przewyższać możliwości ówczesnego importu. I wtedy to w Wenecji zaczęto produkować pierwsze podróbki. Ręcznie kolorowane obrazki i sztychy znanych artystów, były naklejane na dekorowane powierzchnie, a następnie pokrywano je wieloma warstwami lakieru tak, aby powstałe w ten sposób meble i inne przedmioty odzwierciedlały przedmioty przywożone z Dalekiego Wschodu. Równocześnie z tym rozwojem, bogata część społeczności zatrudniała mistrzów, aby rysunkami i malowidłami ozdabiali ich meble, ściany i sufity

W XVIII i XIX wieku ta forma sztuki rozkwitła w całej Europie. Przeniknęła nawet na dwór Ludwika XV. Damy z artystycznym zacięciem wycinały obrazki i przytwierdzały je do pudeł na kapelusze, stojaków na peruki, parawanów i przedmiotów w ich toaletkach, bawiąc się tym świetnie przez wiele godzin.W XVIII wiecznej Anglii decoupage stał się bardzo popularny wśród szlachcianek, które w pełni poświęciły się sztuce dekorowania wycinankami i lakierem. Ta technika i umiejętność lakierowania były znane w Anglii jako styl japoński (Japanning)

.Decoupage to XX wieczne słowo, które pochodzi od francuskiego słowa "decouper" , które oznacza wycinać. Różne wycinanki papierowe są łączone w projektach, przyklejane na pomalowaną lub pozłoconą powierzchnię. Najbardziej tradycyjna technika decoupage'u wymaga zastosowania 30 do 40 warstw lakieru, które są przecierane, aż do uzyskania pięknej, gładkiej i błyszczącej powierzchni. Oczywiście można używać wyciętych motywów także do zdobienia szkła lub tworzenia trójwymiarowych kompozycji. Przy tak długiej historii i różnych ścieżkach rozwoju, nie dziwi fakt, że także dziś decoupage rozwija się tworząc nowe style.